Sigara bırakma v.2

Evet aslında Zyban hakkında bir blog zannedilse bile, bu blog'daki amacım sigarayı bırakırken yaşadıklarımı aynen iletmek, ki bu yoldan geçenler en azından kendilerini yalnız hissetmesinler.

Neyse Zyban kullanara sigarayı bırakma denemem aslında harika başlamış ve iyi de gitmişti. Ancak "minimum 3 paket kullanman lazım" diyen arkadaşlarımı dinlemeden 2.paketten sonra gaza gelme hatası beni şu andaki durumuma getirdi. aktif sigara içmeye devam, günde min. 1 paket...

Hep kafamda olan "bırakmam lazım" söylemini bir türlü eyleme geçiremiyor, geçiremedikçe kendime daha da kızıyordum. Hele bu ara eşimle çocuğa da karar vermiş olduğumuz için çocuk oluşmadan en azından spermlerdeki sigara kalıntılarını atmak yok etmek istediğim de düşünülürse, bırakmam kesin gerekiyordu.

Bu motivasyonlar ile sigarayı bırakma kararı alıp, sabah o gazla ofise doğru gidiyor, ofiste gelen saçma sapan bir habere ya da çalışmayan bir mal'ın kendini çalışıyormuş gibi gösterme mailine sinirlenip kendimi binanın önünde buluyordum. Sonra zaten bir bakmışım 1 paket bitmiş.

Neyse motivasyon var ama aksiyon yok idi dediğim gibi. Taa ki 1 gün önce öğleyin Astoria alışveriş merkezinde arkadaşımla sigara içmeye karar verene kadar. Fazla içecek yer olmadığı için Kitchenette'de içelim dedik. Demez olaydık. Oturduk "hava da sıcakmış", "yağmur var ama rüzgar soğuk esmiyor, iyi ki çıktık" diye geyik yaparken rüzgar hafiften hızlandı. Biz de fazla önemsemedik. Hatta yandaki koca şemsiye uçar mı? uçmaz mı? geyiği yaptık sigara-kahve esnasında.

Ancak ne oldu ise ondan sonra oldu, yaklaşı 2-3 saniye içinde çıkan fırtına şemsiyeleri ve sandalyeleri uçurdu, şaşkın bakışlarımız altında koca mekan kapısı açıldı, önümdeki mermer masayı benim böğrümün ortasına vurdu. Nefesim boşaldı gitti, ancak işte hayatta kalma içgüdüsü boş ciğerle bile insana kaçaçacak gücü veriyor. mermer masa darp'ı dışına sorun olmadan mekanın içine kaçtık.

Bu iş böyle bitti derken dün öğleyin ciğerim başladı batmaya. Nefes alıyorum batıyor, nefes veriyorum batıyor. Çekilecek gibi değil anlayacağınız. Bugün yarım günümü Tomografi, solunum performans testleri, kan testleri ile geçirdim ve şunu öğrendim.

Ciğerlerim harika durumda, daha önce yaşadığım sorunlardan eser kalmamış. Ciğerimin dolma performansı yaşıtlarıma göre %78'lerde ( bu biraz keyfimi kaçırdı ama acı saplandığı için iyi nefes alamadım). Kısacası o kadar vukuata, o kadar sigaraya rağmen ciğerler bomba gibi.

"Eee" dedim, "sağlıklıyım"... Hazır sağlıklı iken, sağlıklı olduğum teyid edilmişken ne diye sigara içerek sağlığımı göz göre göre bozayım.

Bu biraz ters psikoloji gibi oldu, hani eşşeği kaybettiğimi sanarken, kaybetmediğimi anladığım için hem eşşeği kollayabilirim, hem de üzülmeden güzel güzel yaşayabilirim. Bu mevzu kafama dank etti ve sigarayı bırakmaya karar verdim. yaklaşık 1,2 gün oldu ve sadece 1 tane sigara içtim. Onu da şundan içeyim dedim "eğer yine saçmalayıp içecek isem, en azından şimdiden 1 tane yakayım da güzel ise kendimi kandırmayayım..." . Evet salakça bir düşünce, ama o 1 taneyi de tam bitirmeden söndürdüğümde, hem sigarayı bırakmış, hem de tadına bakmış olduğumu düşündüm.

Bakalım ilerleyen günler ne getirecek. Eşimin de desteği ile bu illetten ilaçsız kurtulabileceğimi düşünüyorum. Bir kaç gün sonra yeni bir yazı ile durumu buradan bildireceğim.